فصل [ 7 ] در باب ترجمهء خطوط مذكوره كه در دو مجلس نوشته شده ( خطوط مجلس روبرو ) ، از ترجمهء آن معذوريم ؛ زيرا كه آنقدر آن خطوط محو و نابود شده و از سنگ ريزش كرده كه درست معلوم نمىشود و اشخاصى كه از ترجمهء آن ربطى داشته‌اند و اين را ديده‌اند ، در كتاب خود ، ترجمهء درستى ننموده‌اند ؛ مگر از سطرى ، چند كلمه‌اى را فهميده و از آن كلمات ، خلاصه‌اى يافته‌اند كه مذكور مىشود . آن خلاصه اين است كه : « پادشاهى كه نامش از سنگ محو شده ، مىگويد : من شاهنشاه هستم و بسيار جاها را گرفتم و آئين دين زردشت را كه از ميان رفته بود ظاهر ساختم و رواج دادم . » و شرحى هم از طريقه زردشت را در آنجا بر سنگ نقش نموده [ است ] . مؤلّف گويد : آنچه به نظر فقير مىرسد ، اين پادشاه بايد اردشير بابكان باشد ؛ زيرا كه در زمان سلطنت آن ، پيروان زردشت در طريقهء خود ، مختلف شده بودند ، به چندين فرقه ؛ و ساير مردم هم ، بناى بت‌پرستى را گذارده بودند . اردشير مذكور ، پس از انتظام كار سلطنت ، دين زردشت را رواج داد و بت‌پرستى را منع كرد ؛ كه تفصيلش در كتب تواريخ مسطور است .